NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
- Śpij dobrze. - Wzajemnie.
Idź spać.
Spaliśmy przecież w jednym łóżku,
więc czemu nagle tak się zachowuje?
O co chodzi?
Mówiłem, że cię ochronię,
ale nie mogę się powstrzymać.
Pozwól mi z tobą spać.
Tato.
Tato, w porządku?
Tak, nic mi nie jest.
- Rany. - W porządku.
Wiedziałam, że tak będzie.
Czemu tak dużo wypiłeś, skoro wiesz, że nie możesz?
Nie zamierzałem dużo pić, ale mnie poniosło.
O rety, usiądź tutaj.
Zrobię ci herbaty z miodem. Dobrze?
Se-yeon.
Se-yeon...
Tato.
Moja córko, Se-yeon.
Chcesz kieszonkowe?
Tak, dam ci.
Wyciąga portfel, czyli jest totalnie pijany.
Dam ci trochę kieszonkowego.
Nie trzeba.
- Myślisz, że nadal jestem dzieckiem? - Nie.
Nie cierpiałam, gdy się tak upijałeś.
Ale dziś to lubię.
Na powrót stałam się twoją córką.
O rety. On chyba sobie żartuje.
No dalej, ośmieszasz się.
Dam Se-yeon pieniądze.
- Wybacz. Obudził cię? - W porządku.
- Nic się nie stało. - Idź spać.
Pomogę zanieść go do pokoju.
- Nie trzeba. Wstawaj. - Dobrze.
Nie. Muszę dać jej kieszonkowe.
Spróbuj iść samemu.
- Muszę dać Se-yeon pieniądze. - Przestań.
- Nie. - O rety.
Tato.
Wytrzymaj jeszcze trochę.
Niedługo wrócę.
ODCINEK 15
Nie śpisz?
Nie było cię w łóżku.
Gdzie byłaś?
Mój tata chyba za dużo dziś wypił.
Nie czuje się dobrze. Wszystko zwymiotował.
Była niezła akcja.
Rany.
Spać mi się chce.
Ale wiesz co? Tata się upił
i wziął mnie za Se-yeon.
To było całkiem przyjemne.
Chwileczkę. Ja jestem Go Se-yeon.
Ciągle zapominam swoją starą twarz.
- Nie przeszkadza ci to? - Co?
To, jak teraz wyglądam.
Nieważne, jak wyglądasz. Dla mnie jesteś tą samą Se-yeon.
Naprawdę?
Nawet jeśli się zestarzeję jak Oh Yeong-cheol i zamienię się w babcię?
Nawet jeśli zmienisz się tysiąc razy, odnajdę cię.
Mówisz tak, bo wiesz,
że zawszę będę mieć tę twarz, nieważne, ile razy się zmienię.
- To nieprawda. - Właśnie że tak.
Obudziłaś się?
Tak. Czemu wstajesz tak wcześnie?
Byłem zaczerpnąć powietrza.
Kładź się. Później cię obudzę.
- Obudź mnie później. - Śpij.
Dobrze.
- Dzień dobry. - Dobrze spałeś?
Tak. Jak się pan czuje?
- Czuję się... - Odnośnie śniadania...
Chwileczkę.
Co z pani mężem?
Nagle stracił humor. Mówił, że nie będzie jadł śniadania.
To nasz ostatni dzień tutaj.
Dobrze byłoby okazać swoją wdzięczność
przy wspólnym posiłku.
Może zostaniecie dłużej?
Nie. Już i tak była pani dla nas bardzo miła.
Jeśli zostaniemy, nie nacieszy się pani urlopem.
Dzisiaj wyjeżdżam.
Ja też czuję, że jeśli zostanę, to będę przeszkadzać.
Przyprowadzę go. Proszę zacząć jeść.
Proszę bardzo.
Powinien pan coś zjeść. Musi mieć pan okropnego kaca.
Nie, wszystko w porządku.
Zrobiłem coś, czym pana obraziłem?
Wiem,
że doradzanie ci w życiu miłosnym
będzie przekroczeniem granicy,
zważywszy na moją sytuację.
Po prostu nie czuję się z tym dobrze.
Twoje szczęście
przypomina mi o Se-yeon.
Wiem.
Ludzie muszą żyć dalej.
Ta dziewczyna wydaje się być miła i urocza.
Traktuj ją dobrze.
Zawsze myślałem, że byłeś najlepszą partią dla mojej córki.
Słucham?
Naprawdę tak pan myślał?
Ale gdy tylko do was przychodziłem,
mówił pan, bym zostawił Se-yeon.
Mówiłem tak tylko dlatego,
bo twoja matka nigdy nie lubiła Se-yeon.
Twierdzi pan, że nigdy nie czuł do mnie niechęci?
A niby dlaczego miałbym?
Nie ma drugiego jak ty.
Byłeś zakochany w Se-yeon po uszy.
Jesteś dobry w pracy.
Pochodzisz z dobrej rodziny i masz dobre serce.
Cóż, najprzystojniejszy nie byłeś.
Ale to tylko drobiazg.
Powiem to jak mężczyzna mężczyźnie.
Porządny z ciebie facet.
- Co robisz? - Nigdy pan tak o mnie nie mówił.
Z radości chcę to nagrać.
Ej. Odłóż to.
Może pan mówić dalej?
Jakim byłbym zięciem?
Jesteś
najlepszym możliwym zięciem na świecie.
Gotowe.
Powiem to jak mężczyzna mężczyźnie.
Dobry z ciebie facet.
Później pokażę to Se-yeon.
- Z czego się tak cieszysz? - Co? Z niczego.
Pomalowałaś się dziś?
- Co? - Twoja twarz...
To znaczy? Mam coś na twarzy?
Masz więcej makijażu niż zwykle.
Wcale nie. Codziennie tak wyglądam.
- Naprawdę? - Tak.
Czemu dziś wyglądasz tak ładnie?
To było słabe.
Co u mojego taty? Nadal jest zły?
Nie. Pocieszyłem go.
Dobra robota.
Pomogę mamie w pakowaniu.
Dobrze. Pójdę z tobą.
POSTERUNEK POLICJI W DONGBU
Cóż,
uzasadnienie anulowania nakazu nie ma sensu.
Uzyskaliśmy zeznanie od kuriera,
który dostarczał przesyłki dla Oh Yeong-cheola.
Jeśli to nie jest konkretny dowód, to co nim jest?
Co? Pan wybaczy.
Halo? Proszę pana?
Cholera.
Przez plotki jest tam już spore zamieszanie.
Myślisz, że pomoże ci ścigać jednego ze swoich?
- Ej. - Tak?
Myślisz, że o tym nie wiem?
Myślisz, że nie wiem? Cholera.
Chciałem powiedzieć...
Mówiłem ci, że nie chciałem mu mówić. To wszystko przez ciebie.
Na co się tak gapisz, brzydalu?
Dobrze, rozumiem.
Wracam właśnie do Seulu. Porozmawiajmy osobiście.
Dobrze.
Zaraz oszaleję. Poważnie.
Na pewno zdobędziemy jakiś trop
w domu albo biurze Ji-uka.
Wiedziałaś, że to nie będzie proste.
Dlatego wymyśliłem sposób, by pomóc ci
dostać się tam.
Masz szczęście.
Ten pan
płaci podwójną cenę rynkową za twoje mieszkanie.
Rety, jestem taka wdzięczna.
UMOWA KUPNA
To mieszkanie na pewno spełnia przepisy przeciwpożarowe?
Oczywiście. Miasto nie wyda zgody
na budowę, jeśli w budynku nie będzie ścian przeciwogniowych.
Sprawdziła to pani?
Tak. Nie wiedziałam o tym, bo nie było żadnych pożarów.
Nie miałam pojęcia, że mamy ściany przeciwogniowe,
ale okazało się, że tak.
Powinny tam być. W razie pożaru trzeba wyjść tamtędy.
Bez tego byłby problem. Wie pan, to bardzo ważne.
Mam podpisać tutaj?
Tak.
NAZWISKO: CHA MIN
Kiedy on wpłaci pozostałość?
Jeśli wyprowadzi się pani jutro, sekretarka to sprawdzi i prześle resztę.
Na pewno nie chce pan obejrzeć mieszkania?
Mieszkaliśmy tam dość długo. Może być potrzebny remont.
Nie szkodzi.
I tak jest już idealny, zważywszy na lokalizację.
Prokurator Seo?
- Detektywie Choe. - Co?
Seo Ji-uk.
Ponoć sprawdzacie, czy Oh Yeong-cheol miał wspólnika.
Odpowiem na wasze pytania.
Imponujesz mi tymi niespodziankami.
Nie wierzę, że wpadłeś na pomysł, by stąd się zakraść do jego domu.
Przemyślałem każdą możliwość.
Gdybyśmy się włamali, zostawilibyśmy ślady.
- Tak. - Ale jeśli wejdziemy stąd,
kamera uchwyci tylko, jak wchodzimy do sąsiedniego mieszkania.
Super. Naprawdę jesteś geniuszem w wykorzystywaniu swoich zasobów.
Ale skąd wiesz, gdzie to jest?
W RAZIE POŻARU UŻYĆ TEJ ŚCIANY
To miejsce wygląda jak dom pokazowy.
Hej.
Dobra.
Muszą znaleźć jakiś trop.
Min.
Zdejmij to.
- To? - Tak.
Wygląda bardzo znajomo.
To należy do mnie.
Co?
Tam.
Próbowałem go złapać, ale był za szybki.
Cholera. Że też zmusili funkcjonariusza do złamania prawa.
- Halo? - Co się stało?
A jak sądzisz? Zwiałem.
Złapali cię?
Rozmawiam przez telefon, bo mnie nie złapali!
A co z wami? W porządku?
Zobaczmy.
Zasłonił twarz maską i czapką, więc nie mogę go zidentyfikować.
Mogę zerknąć na podgląd mojego piętra?
- Z kamery w korytarzu? - Tak.
Proszę.
Proszę zrobić kopię dzisiejszego nagrania z korytarza.
Dobrze.
Nikt za nami nie jedzie?
Nikogo nie ma.
Znaleźliście coś?
To pewny dowód na to, że pracował z Oh Yeong-cheolem i mnie zabił.
Co to jest?
Dlaczego myślał pan, że moja sprawa
nie wiąże się ze sprawą z Eomsan-dong?
Ofiary zabójcy z Eomsan-dong miały na sobie szwy.
Na pani ciele ich nie było. Dlatego...
Seo Ji-uk chciał, byście tak myśleli.
Oh Yeong-cheol działał po swojemu.
Ale Ji-uk pozbył się jego podpisu, by zatrzeć prawdę.
Pamiętam ten straszny dźwięk, gdy próbował mnie zabić.
To był dźwięk
szczypczyków przecinających szwy na moim karku.
Jeśli znajdziemy na nich odciski palców Seo Ji-uka i krew Se-yeon,
- dowiedziemy, że to był on. - Tak.
Wysłałem szczypczyki do analizy.
Wyniki będą jutro.
Rety, ale to dobre. Mój pierwszy dzisiejszy posiłek.
- Proszę jeszcze jedną butelkę soju. - Dobrze.
Dziękuję za pomoc.
Co ten palant powiedział na posterunku?
- Seo Ji-uk? - Tak.
Odstawił niezłą szopkę. Przyszedł na posterunek
cały w bandażach, udając, że jest ranny.
Przyniósł zmienioną wersję nagrania z kamery,
na którym widać tylko, jak Hee-jin go przejeżdża.
Skoro sam przyszedł na posterunek,
musiał mieć jakiś plan.
Wie pani, co powiedział?
Że był wstrząśnięty, że plotki wymusiły śledztwo
i że to my nie dopilnowaliśmy reporterów.
Odbiło mu.
A co z pudełkami od kuriera?
To dowodzi, że pracował z Oh Yeong-cheolem.
Wie pani o informatorach?
Prokuratorzy mają swoich informatorów, prawda?
Seo Ji-uk też miał takiego informatora.
Powiedział, że w tych pudełkach dostawał cynki.
Ale gdy otworzył ostatnie i zobaczył w nim zdjęcie,
zdał sobie sprawę, że to nie informator się z nim kontaktuje.
Co za bydlak. Prawdziwy piskorz.
„Piskorz”?
- Wymyka się prawu jak piskorz. - Rozumiem.
- Myślałem, że chodzi o karalucha. - O piskorza.
Tak czy inaczej, nie ma się już czym martwić.
Zarzuciliśmy przynętę i mamy konkretne dowody.
Wszystko pójdzie świetnie.
Taką mam nadzieję.
- Nie przyjechałeś tu autem, detektywie? - Już po kogoś dzwoniłem.
- Hej. - Już jest.
- Usiądź. - Chcę piwa.
- Musisz prowadzić. - Spróbuj tego.
Możemy zadzwonić po kierowcę.
Po to dzwoniłeś?
Nie, cóż...
Oczywiście, że nie!
Dzwoniłem, bo tak
będziemy mogli się jeszcze raz zobaczyć.
Wielkie nieba. Rumienię się przez ciebie.
Mój złotousty. Nie dobijaj mnie.
Gorąco tu. Nie zbliżaj się.
Gorąco jest przez ten grill. Daj spokój.
To dlatego jesteśmy ze sobą przez całą dobę.
Nie dobijaj mnie. Przestań.
Nie możesz umrzeć. Ja żyję dla ciebie.
O rany, ty...
Może się wszyscy napijemy?
- Masz tu auto. - Mnie też nalej.
Chwila.
- Co? - Ej.
- Co z tobą? - O co ci chodzi?
Co?
- Mi-do. - Tak?
Wiesz,
że złamałaś mi serce,
gdy ode mnie odeszłaś?
Dziękuję,
że do mnie wróciłaś.
Wiesz, jak bardzo cię kocham, Mi-do?
Tak.
Ona jest moja!
- Dong-cheol, co robisz na podłodze? - Zniknął.
Dong-cheol.
- Kim jesteś? - Mi-do.
A, to ty.
- Mi-do, wiesz... - Przepraszam.
Ej, ty.
Ile masz lat?
Jak się nazywasz?
Cha Min.
„Cha Min”?
To nazwisko mojego przyjaciela.
Wcale nie wyglądasz jak on.
Masz dziewczynę?
Tak, więc nie rozmawiaj ze mną.
Lubię Go Se-yeon.
Lubisz seksowne kobiety? Potrafię być seksowna.
- Będę rzygać. - Będziesz rzygać?
To pewnie dzięki mojej twarzy.
Nie poznajesz mnie, bo jestem zbyt ładna.
- Wróć do starej twarzy. - Będzie rzygać? Wątpię.
Dźwięk sumienia jest dźwiękiem przeznaczenia.
Ludzie muszą za nim iść.
Więc poszedłeś za dźwiękiem swego przeznaczenia.
Dokąd cię to doprowadziło?
„Dźwięk”?
Mam nadzieję, że skończysz tam,
gdzie tego chcesz.
Chwileczkę.
To... Proszę pana, z tyłu wózka coś jest.
Proszę pana.
Kto mnie popchnął?
- Cholera. - Proszę pana.
Co za palant. Min!
- Ktoś mnie pchnął. - Co?
- Ktoś mnie pchnął. - Tam jest coś dziwnego.
- Chodźmy na karaoke. - Na karaoke?
- Oczywiście, że pójdziemy. - Chodźmy.
- Powinniśmy tam pójść. - Nie dotykaj jej.
- Ich twarze... - Mi-do.
- Chodźmy. Dokąd idziemy? - Mi-do, chodź.
- No już. - Co wy robicie? Szybciej.
Źle uderzyłem.
Tak.
Zaczyna.
O tak!
Widzisz? Wyglądamy tak samo!
Jesteśmy sobowtórami?
- Patrz. - To oznacza, że umrzemy?
- Bratnie dusze. - Hej.
- Nie mogę umrzeć, więc cię zabiję. - Bratnie dusze.
- Nie, ja pierwsza zabiję ciebie. - Graj lub giń,
papier, nożyce, kamień.
- Co to? To papier. - Kamień.
- Ja mam to. - A masz!
No i zobacz. Pif-paf!
Nie żyjesz.
Se-yeon?
Se-yeon, obudź się!
Naprawdę nie żyjesz?
- Dlaczego płaczesz? - Myślałam, że naprawdę nie żyjesz!
- Mi-do, czemu płaczesz? - O rety!
Mi-do!
Proszę, nie płacz.
Myślałam, że nie żyjesz.
- Jesteśmy zbyt ładne, by umrzeć! - Nie możesz umrzeć.
Nie.
- A czemu miałabym? - Nie wiem.
Cholera, głowa mnie boli.
Co...
Co się dzieje?
Ej.
Min, obudź się. Gdzie my jesteśmy?
- Co? - Brzuch mnie boli.
Jesteśmy w hotelu?
Kręci mi się w głowie.
Moja głowa...
To pokój mojej mamy.
Co?
Co my tu robimy?
Nie wiem. Czemu tu jesteś?
O rany.
Co, do diabła?
Min, twoja zupa na kaca...
O rety!
Pani Eom, co pani tu robi?
Wyrzucono mnie z mojego pokoju.
Gdzie ja jestem?
Panie Kim, dziękuję, że nas pan odprowadził.
- Dziękuję. - Powinien pan iść.
- Do widzenia. - Idziemy, Se-yeon.
- Ale... - Se-yeon.
- Co? - Mówiłem to już,
- ale jesteś dla mnie wszystkim. - Chwila.
- Se-yeon! - Tutaj.
Co? Nie rób mi tego.
A, to ty, Min.
- Właściwie... - Dokąd?
- A ty to kto? - Słucham?
- Kim jesteś? - Co?
- Zostaw Se-yeon! - Proszę...
- Se-yeon. - Chwileczkę.
Chodźmy już do łóżka.
Ale to ja jestem Se-yeon.
- Słucham? - Tędy.
Do domu? A nie mogę się jeszcze napić?
Jesteśmy w domu.
Jesteśmy, więc chodźmy do łóżka.
Łazienka.
Muszę iść do łazienki!
Ej!
Muszę do łazienki. Muszę.
Nie mówiłem, żebyś się ode mnie nie oddalała? Chodź tu.
Skąd się tu wzięły schody?
Tutaj...
Cholera!
Min, ty już zasnąłeś.
- Dobranoc. - Gdzie jesteś?
- Miałaś się zawsze trzymać blisko mnie. - Co z nią? Pani Lee.
- O rety! - Nie odstępować na krok.
- Hej. - Znajomy zapach.
Min, przestań się ruszać.
- Mógłbym powiedzieć to samo. - Ej! Synu!
Co mu się stało?
Poważnie? Hej!
- Dobranoc. - Chyba sobie żartujecie.
Pani adwokat.
Tak.
Nie wiem, czy tak teraz randkują młode pary,
ale to było niestosowne.
Oczywiście, że nie. Przepraszam.
Ja także przepraszam.
Będę z panią szczera.
Pani adwokat Lee,
czy poślubi pani mojego syna?
Mamo, kiedy indziej o tym porozmawiamy...
Nie jestem tak nieodpowiedzialna, jak pani uważa.
To nie zaszłoby tak daleko,
gdybym nie rozważała wspólnej przyszłości.
W moim życiu dzieje się teraz coś bardzo skomplikowanego.
Gdy to się wyjaśni, poproszę o jego rękę.
Liczę, że wtedy zaakceptuje pani ten związek.
Wyleczę kaca. Dobrze.
Dobra, rozumiem. Później porozmawiamy.
Nie mieliśmy ze sobą dobrych relacji?
Jestem teraz dla pana niewidzialny?
Co pan zrobi, jeśli nie jestem sprawcą?
A co, jeśli pan jest?
Nie stawiam na przegrane gry.
Powinien pan to już wiedzieć.
Pan też mnie dobrze zna.
Gdy raz ugryzę, nigdy już nie puszczę.
Nie wiem, jak pan to zdobył,
ale jeśli zdobyto coś nielegalnie,
nie może to być dopuszczone jako dowód.
Z pewnością pan to wie.
Rany.
Czemu sprzątasz, skoro jesteś gościem?
Czuj się jak u siebie.
Nie jesteśmy tylko gośćmi.
To raczej nasze centrum operacyjne.
No i wczoraj tu imprezowaliśmy. Powinniśmy pomóc.
A nie powinieneś być w pracy?
Matka chyba nie jest z ciebie zadowolona.
Nie powinieneś pokazać, że się starasz?
Wziąłem długi urlop, bo liczy się każda sekunda.
Nie chcę się z tobą rozstawać choćby na chwilę.
Skończ z tą ckliwością.
Nie lubię tego.
- Cholera. - Teraz będę mówił dalej.
- Wiesz, Se-yeon... - Rety, nie.
Nawet mruganie jest dla mnie stratą czasu,
bo wtedy cię nie widzę.
Detektyw Park cię tego uczy?
Spójrz na moje przekrwione oczy.
Pierwszy raz się z kimś spotykasz?
Co to za tandetne teksty?
To mój pierwszy raz.
Czemu nie wywiesisz ogłoszenia w metrze,
- że się z nią spotykasz? - Przestań. On to może zrobić.
Fajny pomysł.
Nie rób tego. Nawet się nie waż.
Cholera.
Halo? Jak poszło?
Co?
Jakim cudem prawo może tak działać?
Niewiarygodne.
Mamy pani krew i jego odciski palców.
Tak jak podejrzewałam.
To dziwne, że Ji-uk dowiedział się o szczypczykach
i że wielokrotnie widzieliśmy go w Kryminalistyce,
dlatego sprawdziłam swój raport.
Według niego przyczyną zgonu była nadmierna utrata krwi.
PRZYCZYNA ZGONU: NADMIERNA UTRATA KRWI
To zrozumiałe, zważywszy na rany kłute.
To była robota Oh Yeong-cheola,
ale ostatecznie to Ji-uk mnie udusił.
Dlatego pamiętam te szczypczyki.
Proszę zwrócić także uwagę na notatki patologa.
Nie ma w nich nic o ranach na karku.
Ani żadnych ich zdjęć.
Na pewno były dowody na to, że szwy zostały zdjęte.
To oznacza, że Seo Ji-uk zmienił raport z sekcji zwłok.
Pamięta pan ciało, które poddano sekcji?
To, które policja wzięła za ciało Mina?
Kim Dae-ung także był w tej sprawie patologiem?
Prokurator Seo prosił, by porównać DNA,
dlatego użyłem włosa, który mamy z jego mieszkania.
Jest zgodność.
Mamy przeprowadzić sekcję zwłok?
Dam znać po rozmowie z jej córką.
Dobrze.
- Detektywie Lee! - Tak?
Musi pan coś sprawdzić.
Mówiłem, że facet, którego złapaliśmy, ma grupę krwi AB.
Ale prokurator Seo powiedział, że powinna być grupa B.
Kazał to panu jeszcze raz sprawdzić.
Przeprowadzał też sekcję Jang Sun-young.
Doktor Kim?
Kilka dni temu pilnie wziął urlop.
Szybko!
TERMINAL 2 - ODLOTY
- Wy idźcie tamtędy. - Za mną.
Dae-ung?
- To naprawdę ty. - Dae-ung.
- To ty, prawda? - Chodź tu.
- Hej. - A dokąd to?
Znaleźliśmy Dae-unga.
- Szlag. - Kim Dae-ung!
Cholera.
Odsuń się!
Odsunąć się! Z drogi!
- Co, do diabła? - Ruchy!
Przepraszam. Uwaga.
Proszę się odsunąć. Szlag.
- Z drogi! - Co?
Szlag, idź tamtędy.
Przepraszam.
O rety.
Przepraszamy.
Tak, detektywie Park.
Spotkamy się na parterze.
Dawno się nie widzieliśmy, panie Kim.
Musisz zapłacić za zbrodnie.
Nie uważasz?
Zeznał, że Seo Ji-uk go przekupił, by sfałszował wyniki sekcji zwłok.
Zażądaliśmy wystawienia nakazu, więc już po nim.
Dobrze.
Wspaniale.
Dobrze.
Rozumiem.
A więc do tego doszło.
„Sugyeong”?
„Zbieg okoliczności”?
Co on chciał, do diabła, powiedzieć?
Kto tam?
Wielkie nieba, czyżbyśmy przeszkadzali?
- Toż to prawdziwa rezydencja! - Nieźle!
- O co chodzi? - Rozejrzymy się.
- Chłopaki! - Tak?
- Dobrze wszystko sprawdźcie. - Jasne.
Patrzcie, jakie ładne mieszkanie.
Dostanę coś zimnego do picia?
Naprawdę pan sądzi, że coś znajdzie?
Zabrał pan już to, czego pan chciał.
Detektywie Park, znalazłem dowód.
- Był w szafce. - Wiedziałem.
Mówiłem, że ważne rzeczy chowają do szafek. Zabezpiecz to.
- Jasne. - Dobra robota.
- Od razu coś mamy.
- Świetna robota. - Super.
To nie zostało zdobyte nielegalnie.
Nakaz jest na to dowodem.
Trafi to do kryminalistyki,
ale chyba już wiem, jakie będą wyniki.
To poparzenie? Rety, ależ to musi boleć.
Kawę będziemy musieli przełożyć.
Min.
- I jak poszło? - Jak planowaliśmy.
Seo Ji-uk jest teraz na pewno skołowany.
Nie ma pojęcia, jak tam weszliśmy.
Cieszę się. Martwiłam się, bo długo cię nie było.
A czym tu się martwić?
Póki mam Otchłań, jestem nietykalny.
Wiem o tym przecież,
ale proszę, nie używaj jej więcej.
Zawsze była w kolorach tęczy,
ale fioletowy oznacza, że można jej użyć jeszcze tylko jeden raz.
Kto wie, co się stanie, gdy się wyczerpie?
Czy wszyscy wskrzeszeni padną nagle martwi?
Któż to wie? Może da się ją naładować.
Nieograniczone użycie?
To raczej niemożliwe.
Nie martw się.
Twoje wyobrażenia się nie spełnią.
Jasne?
Abonent jest niedostępny. Proszę zostawić...
Cholera!
Więc mnie porzucisz?
Dong-cheol!
Tak jak przewidywałeś.
Krew na bandażu z apteczki
należy do Oh Yeong-cheola.
A widzisz?
Nie mówiłem, że go dopadnę?
Gdy jestem czegoś pewny, zawsze mam ku temu powód.
Proszę. To chyba wystarczy, by go aresztować?
WYNIKI TESTÓW
Dobrze.
Świetna robota. Poproś o nakaz.
Idziemy.
O rety. Prokurator Seo!
Natychmiast potrzebuję telefonu na kartę.
Chcę także,
żebyś coś dla mnie zdobył.
Za co płaci pan aż tyle?
- Min. - Tak?
Pić mi się chce.
Proszę.
Już dawno się tak nie odprężyłam.
Przyjemnie.
Wydano nakaz aresztowania Seo Ji-uka,
więc gdy trafi za kratki, wszystko się skończy.
Zgadza się.
Gdy będzie po wszystkim,
co byś chciała zrobić?
- Ja? - Tak.
Chcę powiedzieć rodzicom,
że żyję.
Na pewno nie będzie to proste.
Będą potrzebowali czasu, by to zaakceptować.
Od twojej śmierci minęło już trochę czasu.
Dlatego czasami żałuję,
że nie pozwoliłem ci powiedzieć rodzicom,
że jesteś Se-yeon,
gdy spotkaliśmy się na twoim pogrzebie.
Jeśli ludzie dowiedzą się, że żyję,
sprawca nie zostanie uznany za zabójcę.
Chciałam, żeby bez względu na wszystko
obaj zapłacili za to, co zrobili.
Więc musiałam się ukryć.
I to był mój wybór.
Nie boję się niczego,
dopóki mam ciebie i swoich rodziców.
Najpierw do nich wróćmy,
a potem wyprostujemy całą resztę.
Wiesz, jaka potrafię być silna i uparta, prawda?
Pomogę ci.
Rozpracujmy to wszystko razem.
Dobrze. Dziękuję.
- Ale wcześniej... - Co?
...musisz ze mną coś zrobić.
Co takiego?
Zaczekaj tu.
Dokąd idziesz?
Zobaczmy.
Pamiętasz to? To moja lista rzeczy do zrobienia.
LISTA RZECZY DO ZROBIENIA
Dałam ci kupon na tylko jedno życzenie.
Proszę tylko o jedno. „Zrób ze mną rzeczy z tej listy”.
To jedna rzecz, ale...
Jeśli poprosisz dżina z lampy,
by spełniał twoje życzenia do końca życia, myślisz, że by posłuchał?
To ty powiedziałaś, że spełnisz moje jedno życzenie.
- Ale tego zrobić nie mogę. - Dlaczego nie?
To są rzeczy, które robi się ze swoją dziewczyną.
Nie jestem twoją dziewczyną.
Dobra.
Spełnię jakieś inne twoje życzenie.
Zapomnij. Może później coś wymyślę.
Dobra.
LISTA RZECZY DO ZROBIENIA
Pamiętasz?
Mówiłaś, że tego nie zrobisz, bo nie byłaś moją dziewczyną.
Proszę. Wykorzystam teraz swój kupon na życzenie.
KUPON JEDNORAZOWY
Zrób ze mną te rzeczy.
Dom opieki Sugyeong?
SĘDZIA GŁÓWNY SEO CHEON-SIK
Lepiej odbierz.
Halo?
Kazałem ci odbierać moje telefony.
Ty...
A niech cię!
Skąd...
To dlatego chcesz mnie porzucić?
Bo twój biologiczny syn wciąż żyje?
Nie...
Nie waż się tknąć Ji-uka palcem, albo...
Ja jestem...
Seo Ji-uk.
To ja.
Policja znalazła w twoim domu bandaż z krwią Oh Yeong-cheola.
W tym kraju pieniądze i władza zdziałają wszystko.
Najpierw
złóż oświadczenie, że jestem twoim biologicznym synem. Zacznij od tego.
I postaw na szali wszystko, co masz,
by ochronić mnie, swojego syna.
Tylko w ten sposób ochronisz siebie.
SĘDZIA GŁÓWNY SEO CHEON-SIK
Wezwij dziennikarzy
i powiedz, że wydam oficjalne oświadczenie
odnośnie tej plotki.
SĘDZIA GŁÓWNY SEO CHEON-SIK
Chciałbym prosić o przysługę.
DOM OPIEKI SUGYEONG
- Halo? - Tak.
Sprawdzamy szczegóły. Zadzwonię, gdy to wyjaśnimy.
- Tak, dobrze. - Zgadza się.
Tak.
Znaleźli nawet bandaż, którego Oh Yeong-cheol użył, gdy uciekał.
Co to za oficjalne oświadczenie? Szlag.
Może to dlatego, że był do niego przywiązany.
Oby nie chciał odwrócić sytuacji,
wygadując jakieś bzdury.
Wszczęto dochodzenie z powodu podejrzeń
o udział w zbrodni i jej zatuszowanie
przez urzędującego prokuratora.
Oddaję głos Han Ji-seon.
Sprawa wywołała falę szoku,
gdy wyszło na jaw, że prokurator prowadzący Seo
okazał się wspólnikiem Oh Yeong-cheola,
który ukrywał zbrodnię
w sprawie morderstwa z Eomsan-dong.
W związku z plotką,
że pan Seo, który znany był jako syn
przyszłego prezesa Sądu Najwyższego, sędziego Seo,
jest synem Oh Yeong-cheola,
śledztwu poświęca się dużo uwagi.
- Pan Seo jest... - Zwołam konferencję prasową,
by wydać oficjalne oświadczenie.
...a policja ogłosiła, że wyśledzi miejsce pobytu pana Seo.
Pewnie że tak.
Znalazłeś to...
co kazałem ci zdobyć?
- To on ma klucz. - Wiem.
Chcę orzeszki.
Dziękuję.
Dobre?
Mają tu letnie ciuchy!
Spójrz. Jak wyglądam?
Do bani.
Min!
Chodź tu, szybko!
- To będzie ci pasować. - Serio?
Do bani.
Se-yeon, załóżmy...
- pasujące koszulki. - Są do bani.
Są do bani. Nie założę tego.
Mnie się podobają.
- Dobre? - Tak.
Mogę spróbować?
- Tego? - Tak.
Proszę.
Ej!
Daj spokój!
Hej!
Wracaj tu!
KONFERENCJA PRASOWA
- Już jest! - Przyszedł!
SĄD
Zebrałem was tu dziś,
ponieważ, jako urzędnik państwowy,
zdecydowałem, że dłużej nie mogę ignorować
narastających skandalicznych plotek.
Wypuścił jakieś informacje? O czym będzie mówić?
W zależności od tego, co powie, sprawy mogą przybrać zupełnie inny obrót.
- Musimy być na to gotowi. - Tak jest.
Po pierwsze,
odniosę się do plotek
o moim synu i o mnie.
Te plotki...
są prawdą.
A także...
jestem mordercą,
który 25 lat temu własnoręcznie zabił swoją żonę.
Zabiłem swoją żonę...
podczas kłótni.
Mój biologiczny syn...
odniósł poważny uraz głowy
i popadł w stan wegetatywny.
Twierdzi pan, że prokurator Seo Ji-uk nie jest pańskim biologicznym synem?
Tak.
Mój prawdziwy syn...
siedzi tam.
To ten na wózku inwalidzkim,
na górze.
Czy prokurator Seo jest w zmowie z Oh Yeong-cheolem?
Jakiś komentarz?
Zdaje się,
że stracił pan nawet własną szansę.
Zamierzałem prosić pana o pomoc.
DOM OPIEKI SUGYEONG
Jeśli mogę zapewnić bezpieczeństwo mojemu prawdziwemu synowi,
przyznam się i zapłacę za wszystko, co zrobiłem.
Czy jest tutaj pacjent o nazwisku Seo Ji-uk?
Chwileczkę.
Sędzio Seo?
Jestem w domu opieki, ale Seo Ji-uk już...
Chcę prosić o przysługę.
Proszę jeszcze nic nie robić.
Może pan za nim jechać
i sprawdzić, dokąd Seo Ji-uk, to znaczy Oh Tae-jin
zabiera mojego syna?
Co więcej,
by ukryć mój grzech,
zawarłem pakt z diabłem...
i przez te wszystkie lata
wychowywałem syna Oh Yeong-cheola jako własnego.
To w ogóle ma jakiś sens?
Siedząc tu,
czuję się, jakbyśmy byli zwykłymi ludźmi,
którzy cieszą się z drobnostek, które daje im życie.
Nie sądzisz?
Jesteśmy zwykłymi ludźmi.
Daj spokój, zmartwychwstałeś dwukrotnie.
To nie jest zwykłe.
Masz rację.
Wszystko się skomplikowało przez to coś.
Ale i tak miło jest być tu z tobą.
Jeśli jest fioletowa,
oznacza to, że została mi ostatnia szansa?
Co będzie potem?
JEŚLI ŚWIATŁO OTCHŁANI ZNIKNIE,
ZNIKNIE TAKŻE JEJ WŁAŚCICIEL
- Nie śpisz? - Nie. Gdzie byłaś?
Od teraz cieszmy się drobnostkami
i żyjmy szczęśliwie
jak tamci ludzie.
Dobrze.
Ale wiesz co?
Ciągle boli mnie policzek.
- Pewnie się spiekłam. - Gdzie?
- Tutaj. Lewy policzek. - Pokaż.
- Tutaj. - Pokaż.
- Nie, tutaj. - Zabierz rękę.
Tutaj, mówię.
Ej, ten pierścionek...
Był w moim guście, więc...
A teraz,
skoro go już przyjęłam,
też chciałabym cię o coś poprosić.
Cha Minie.
Ożenisz się ze mną?
Cóż...
ta obrączka nie jest w moim guście.
Co?
Odmawiasz ze względu na obrączkę?
Nie.
Będę twój na zawsze.
Chodź do mnie.
Kocham cię, Go Se-yeon.
Ja ciebie też.
- Tak bardzo cię kocham. - Ja ciebie też.
Jeśli się zbliżysz,
- zastrzelę ją. - Nie ukryjesz swojej zbrodni.
Wskrzeszę wszystkich, których zabiłeś i każę im zeznawać przeciwko tobie.
Tam.
- Nie było żadnych śladów dyrektora Cha. - Co?
Wiara w niego i życie pełnią życia
są najlepszym, co możesz teraz zrobić.
Tak bardzo tęsknię za Minem.
Nie mogę bez niego żyć.
Naprawdę nie mogę. Co mam robić?
Napisy: Grzegorz Marczyk